| Geschiedenis |
|
Pagina 3 van 5 De kinderprogramma’s varieerden inhoudelijk van handenarbeid en de planten-en dierenwereld tot geschiedenis en aardrijkskunde. Enkele bekende programma’s uit de eerste jaren van de STVS waren Flipper (gesponsord door Suralco), The Fugitive en Bonanza, namen die ongetwijfeld nostalgische herinneringen oproepen bij oudere kijkers. Niet iedereen in het land was even gelukkig met invoering van het beeldmedium. Zo liet de Surinaamse Mulo-Vereniging een waarschuwend geluid horen omdat de televisie "een veel indringender medium is dan men doorgaans wel vermoedt; een medium dat ... zoveel invloed uitoefent dat het belangrijke wijzigingen veroorzaakt in het levenspatroon".
De TV heeft de mogelijkheid in zich om de mens van medespeler in het werelddrama te maken tot toeschouwer die zich passief laat vermaken. Het gevaar zou bestaan dat de commercie de inhoud en het gehalte van de uitzendingen bepaalt, schoolkinderen te laat naar bed gaan, wat nadelig kan werken op hun schoolprestaties. De grootste voorzichtigheid zou dringend geboden zijn, mede omdat een groot deel van de programma's uit het buitenland kwam. De invoering van de TV zou een uitdaging vormen voor alle ouders, opvoeders en geestelijke leiders om er iets goeds van te maken.
Tien jaar na de start van de STVS was het aantal toestellen opgelopen tot ongeveer 35.000. De kijkdichtheid was groot, mede omdat meer mensen keken naar één toestel. Mensen die zich (nog) geen toestel konden permitteren, gingen bij buren, familie of vrienden kijken of getroostten zich de inspanning om voor de etalages van sommige handelszaken te gaan staan, die 's avonds televisietoestellen aan hadden staan. Het bereik van de STVS was beperkt tot Paramaribo en omgeving. Met relaiszenders werd geprobeerd de ontvangst uit te breiden in het land. Dit is gelukt op de verre binnenlanden na. In 1978 kreeg de televisie in Suriname een echte omwenteling met de ingebruikname van de 'schotel antenne' die het mogelijk maakte dat wedstrijden van het wereldkampioenschap voetbal van 1978 in Argentinië rechtstreeks konden worden uitgezonden. Om de aanschaf van de schotel mogelijk te maken, werd een geldinzamelingsactie gehouden, die door de bevolking royaal werd bejegend en het benodigde bedrag, 250.000 gulden, opbracht. De schotel maakte niet alleen de rechtstreekse uitzending van sportevenementen mogelijk, in 1978 maakte ook het Wereldnieuws in Beeld zijn intrede in de Surinaamse huiskamers. |
|||

