Door de ingebruikname van video-apparatuur in de vroege jaren zeventig konden programma’s zonder grote kosten vooraf worden opgenomen, wat de continuïteit bevorderde. Er was dus geen onderbreking als bijvoorbeeld een presentator plotseling ziek werd, het programma lag dan al klaar. Ook kon men nu goedkoop alle programma's vastleggen en desgewenst bewaren.    

Een andere belangrijke mijlpaal in de ontwikkeling van de televisie in Suriname was de introductie van kleurentelevisie in de late jaren zeventig. In de eerste jaren was er uitsluitend sprake van zwart/wit televisie. Toen de kleurentelevisie werd ingevoerd, schafte iedereen die zich dat kon permitteren, een kleurentoestel aan. Het was allemaal zoveel echter!                                                                     
Een mop uit de eerste dagen van de kleurentelevisie: een man vraagt aan een ander of zwart een kleur is. Het bevestigende antwoord wordt gevolgd door de vraag of wit een kleur is. Opnieuw: ja. Waarop de vragensteller tegen zijn vrouw zegt: Vrouwtje, ik heb je toch gezegd dat we kleurentelevisie hebben!!
                                               
De exploitatiekosten van de televisie werden in de eerste jaren door de overheid gedragen. In 1969 was de STVS volledig self -supporting. De programma's vielen in de smaak, de kijkdichtheid was groot en het bedrijfsleven maakte ruim gebruik van het medium om zijn producten aan te prijzen. En omdat voor die zendtijd betaald werd, kon de STVS uit die ontvangsten al haar financiële verplichtingen nakomen. Kortom, de zaken gingen goed bij de televisie. Voor concurrentie hoefde men in de eerste jaren niet te vrezen, de STVS had het rijk helemaal voor zich alleen. En dat zou duren tot 1987. Op 15 augustus van dat jaar kwam de eerste concurrent in de lucht, ATV.
Tegenslagen zijn de STVS echter niet bespaard gebleven. Een grote tegenslag was de censuur in 1982, na de decembermoorden. De militaire machthebbers en hun assistenten hadden het voor het zeggen in de studio. Zij bepaalden wat er en hoe uitgezonden moest worden, een situatie die jarenlang zou duren. Pas na het herstel van de democratie in 1987 werd deze censuur opgeheven en kreeg de STVS weer vrijheid in haar programma’s en in de nieuwsvoorziening. Ze moest het echter stellen zonder een deel van het archief materiaal dat ' verdwenen' was.